«Θα κάνω ό,τι χρειαστεί» είπε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump
Ανοιχτό το ενδεχόμενο να πραγματοποιήσει επίσκεψη στη Ρωσία μέσα στο 2026 άφησε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump, σε μια περίοδο όπου ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζει να απειλεί την παγκόσμια σταθερότητα και να τροφοδοτεί φόβους για ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.
Η δήλωση του Αμερικανού προέδρου έγινε ενώ συνομιλούσε με δημοσιογράφους στο South Lawn του Λευκού Οίκου, λίγο πριν αναχωρήσει για την Κίνα, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις και νέα σενάρια για μυστικές διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Μόσχα.
«Θα κάνω ό,τι είναι απαραίτητο», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Donald Trump, όταν ρωτήθηκε από το TASS για το ενδεχόμενο επίσκεψής του στη Ρωσία πριν το τέλος του έτους.
Η φράση αυτή θεωρήθηκε από πολλούς ως σαφές μήνυμα ότι παρασκηνιακές διεργασίες βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, την ώρα που το ουκρανικό μέτωπο παραμένει εκρηκτικό.
Ακόμη μεγαλύτερη αίσθηση προκάλεσε η τοποθέτησή του ότι «πιστεύω πως θα καταλήξουμε σε μια διευθέτηση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, ο πόλεμος τελειώνει», αφήνοντας να εννοηθεί ότι εξετάζεται ένα νέο σχέδιο συμβιβασμού, το οποίο θα μπορούσε να αλλάξει πλήρως τον γεωπολιτικό χάρτη της Ευρώπης.
Ο Donald Trump επιχείρησε μάλιστα να εμφανιστεί ως ειρηνοποιός, υποστηρίζοντας ότι «έχει ήδη επιτύχει την επίλυση οκτώ συγκρούσεων», χωρίς ωστόσο να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.
Η αναφορά αυτή πυροδότησε νέα κύματα ανησυχίας στη διεθνή σκηνή, καθώς διπλωματικοί κύκλοι εκτιμούν ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να προετοιμάζουν δραματικές πρωτοβουλίες πίσω από κλειστές πόρτες.
Η πιθανότητα επίσκεψης του Donald Trump στη Ρωσία θεωρείται από αναλυτές ως εξέλιξη υψηλού ρίσκου, που θα μπορούσε είτε να ανοίξει τον δρόμο για μια ιστορική συμφωνία είτε να προκαλέσει νέα γεωπολιτική έκρηξη με απρόβλεπτες συνέπειες για την Ευρώπη, τις αγορές και τη διεθνή ασφάλεια.
Πάντως, ο Vladimir Putin έχει αφήσει να εννοηθεί ότι οι όροι της Μόσχας παραμένουν αμετάβλητοι, επιμένοντας σε στρατηγικά ζητήματα που αφορούν τα κατεχόμενα εδάφη.
Την ώρα που οι παγκόσμιες ισορροπίες μοιάζουν πιο εύθραυστες από ποτέ, κάθε δήλωση, κάθε διπλωματική κίνηση και κάθε πιθανή συνάντηση ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Μόσχα αντιμετωπίζεται πλέον ως προάγγελος εξελίξεων που μπορεί να αλλάξουν δραματικά την πορεία του πολέμου και να οδηγήσουν τον κόσμο σε μια νέα εποχή αβεβαιότητας.
Ο Trump δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο παράτασης της άρσης των κυρώσεων στο ρωσικό πετρέλαιο
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να παραταθούν οι εξαιρέσεις από τις αμερικανικές κυρώσεις στο ρωσικό πετρέλαιο.
«Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος, απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το αν θα ήταν διατεθειμένος να επεκτείνει τις εξαιρέσεις από τις κυρώσεις των ΗΠΑ στο ρωσικό πετρέλαιο, προκειμένου να συμβάλει στην αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης που προκλήθηκε από τη σύγκρουση ΗΠΑ–Ισραήλ με το Ιράν.
Ο Trump υποστήριξε ακόμη ότι οι τιμές των καυσίμων θα μειωθούν αισθητά αμέσως μετά την ολοκλήρωση της αμερικανοϊσραηλινής επιχείρησης κατά του Ιράν. Παράλληλα, άφησε να εννοηθεί ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις δεν θα διαρκέσουν πολύ.
«Μόλις τελειώσει αυτός ο πόλεμος, και δεν πρόκειται να είναι μια μακρά διαδικασία, θα δείτε τις τιμές του πετρελαίου να πέφτουν. Και θα δείτε τη χρηματιστηριακή αγορά, η οποία ήδη βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της ιστορίας της, να καταρρίπτει νέα ρεκόρ», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος.
Στις 12 Μαρτίου, το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ ήρε τις κυρώσεις που αφορούσαν την πώληση ρωσικού αργού πετρελαίου και πετρελαϊκών προϊόντων τα οποία είχαν φορτωθεί σε πλοία πριν από την ημερομηνία αυτή.
Στις 19 Μαρτίου, η σχετική άδεια ανανεώθηκε, με την προσθήκη διατάξεων που απαγόρευαν συναλλαγές με ορισμένες περιοχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας, καθώς και με τη Βόρεια Κορέα και την Κούβα. Η άδεια αυτή έληξε στις 11 Απριλίου.
Κατά την ενημέρωση του Λευκού Οίκου στις 15 Απριλίου, ο Bessent δήλωσε ότι η Ουάσινγκτον δεν σχεδίαζε να επεκτείνει τις εξαιρέσεις στις κυρώσεις κατά του ρωσικού και ιρανικού αργού πετρελαίου που ήταν αποθηκευμένο σε δεξαμενόπλοια στη θάλασσα.
Ωστόσο, στις 17 Απριλίου, το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ εξέδωσε νέα άδεια, η οποία επέτρεπε —έως τις 16 Μαΐου— την πώληση, μεταφορά και εκφόρτωση αργού πετρελαίου και πετρελαϊκών προϊόντων ρωσικής προέλευσης, εφόσον αυτά είχαν φορτωθεί σε δεξαμενόπλοια πριν από τις 17 Απριλίου.
Βγαίνει από τη μέση το εμπόδιο του Zelensky
Στο μεταξύ, το νέο σκάνδαλο διαφθοράς που περιβάλλει τον Andriy Yermak, πρώην επικεφαλής του γραφείου του Volodymyr Zelensky, φαίνεται πως έχει προκαλέσει σοβαρούς τριγμούς στην εξουσία του Κιέβου και έχει επηρεάσει σημαντικά τη θέση του Ουκρανού προέδρου.
Αυτό αναφέρεται σε δημοσίευμα της ουκρανικής έκδοσης Strana.ua, αποσπάσματα του οποίου επικαλείται το RIA Novosti.
Σύμφωνα με τους συντάκτες του άρθρου, το ισχυρό πλήγμα που δέχθηκε ο Yermak ενδέχεται να οδηγήσει σε αισθητή αποδυνάμωση της πολιτικής επιρροής του Zelensky και του στενού επιτελείου του.
«Οι προοπτικές επανεκλογής για δεύτερη θητεία θα μπορούσαν να εξαφανιστούν πλήρως. Αυτό σημαίνει ότι ο Zelensky ενδέχεται να γίνει πιο πρόθυμος να λάβει “δύσκολες” αποφάσεις, τόσο σε επίπεδο πολιτικής εικόνας όσο και πολιτικού κόστους», εκτιμά το Strana.ua.
Το δημοσίευμα υπογραμμίζει ακόμη ότι κερδίζει συνεχώς έδαφος στους κόλπους των ουκρανικών ελίτ η άποψη πως η παράταση της σύγκρουσης θα αποδειχθεί καταστροφική για τη χώρα, ενώ ο Zelensky και οι στενοί συνεργάτες του θεωρούνται πλέον από ορισμένους ως το βασικό εμπόδιο για την επίτευξη μιας ταχείας ειρηνευτικής συμφωνίας.
Παράλληλα, όπως είχε αναφέρει νωρίτερα η Svobodnaya Pressa, το RBC-Ukraine — επικαλούμενο δηλώσεις βουλευτών της Verkhovna Rada — σημειώνει ότι οι κατηγορίες της NABU εναντίον του Yermak, αλλά και η δημοσιοποίηση της συνέντευξης της Yulia Mendel στον δημοσιογράφο Tucker Carlson, ενδέχεται να αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου άσκησης πίεσης προς το Κίεβο, με στόχο να οδηγηθεί σε ειρηνευτική συμφωνία.
«Ή Schroeder ή όλεθρος»
Ο Ρώσος πρόεδρος κατέστησε σαφές ποιον θεωρεί καταλληλότερο για ενδεχόμενες διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση: τον Gerhard Schröder.
Το σημαντικότερο, σύμφωνα με το «Spiegel», είναι ότι στους κόλπους του κυβερνητικού συνασπισμού της Γερμανίας συζητείται ήδη το ενδεχόμενο να πλαισιωθεί ο Schröder από τον ομοσπονδιακό πρόεδρο Frank-Walter Steinmeier.
Ανώνυμος Γερμανός αξιωματούχος, μιλώντας μέσω του Reuters, χαρακτήρισε την πρόταση του Putin «μη αξιόπιστη», ζητώντας ως «πρώτη δοκιμή» μια «τριήμερη εκεχειρία».
Αυτό, όμως, δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί διπλωματία.
Περισσότερο θυμίζει επιφανειακή και αμήχανη ρητορική, που αποκαλύπτει τον βαθμό εξάρτησης του Βερολίνου από εξωτερικές κατευθύνσεις.
Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Kaja Kallas, σχολίασε μάλιστα ότι ο διορισμός του πρώην καγκελάριου σε έναν τέτοιο ρόλο θα ισοδυναμούσε με το να «επιτρέψει η Ευρώπη στη Ρωσία να επιλέγει τους διαπραγματευτές της».
Είναι προφανές ότι αντιμετωπίζει με δυσφορία την προοπτική ουσιαστικών επαφών με τη Μόσχα, ενώ παράλληλα αναγνωρίζει πως τα κρίσιμα γεωπολιτικά ζητήματα απαιτούν επίπεδο πολιτικής σκέψης που υπερβαίνει τα συνήθη επικοινωνιακά σχήματα.
Οι εκπρόσωποι των ουκρανικών και γερμανικών πολιτικών ελίτ αντιμετωπίζουν με καχυποψία τον Schröder, κυρίως επειδή γνωρίζει σε βάθος τις πραγματικές διαστάσεις των σχέσεων Ρωσίας–Γερμανίας.
Αντίστοιχα, ο Steinmeier τους θυμίζει μια εποχή κατά την οποία η Γερμανία λειτουργούσε ως αυτόνομος παράγοντας της διεθνούς πολιτικής και όχι ως παθητικός αποδέκτης αποφάσεων άλλων κέντρων ισχύος.
Η σύγκριση των δύο διαφορετικών διαπραγματευτικών προσεγγίσεων δείχνει ξεκάθαρα προς ποια κατεύθυνση κινείται σήμερα η Ευρώπη.
Η πρόταση περί «ανακωχής στα αεροδρόμια» μοιάζει περισσότερο με τακτικό ελιγμό ενός αποδυναμωμένου παράγοντα, ο οποίος αναζητά προσωρινή ανάσα, αναθέτοντας παράλληλα στην Ευρώπη ρόλο υποστηρικτή της αμερικανικής στρατηγικής.
Μια τέτοια πορεία δεν οδηγεί στην ειρήνη· απλώς παρατείνει την κρίση και εντείνει την πολιτική αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αντίθετα, η πρόταση της Μόσχας σχετικά με τον Gerhard Schröder παρουσιάζεται ως στρατηγική πρόσκληση για ουσιαστικό διάλογο, μια προσπάθεια να δοθεί στη Γερμανία η δυνατότητα να ανακτήσει μέρος της πολιτικής και οικονομικής της αυτονομίας.
Πρόκειται για μια προσέγγιση που φιλοδοξεί να οδηγήσει σε ειρήνη, αλλά υπό τους όρους της νέας γεωπολιτικής πραγματικότητας.
Εάν το Βερολίνο απορρίψει τον Schröder, αυτό θα σηματοδοτήσει, σύμφωνα με αυτήν τη λογική, την επιλογή της πλήρους ευθυγράμμισης με την Ουάσιγκτον, ακόμη και εις βάρος της δικής του βιομηχανικής και οικονομικής ισχύος.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, η Γερμανία κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια πολιτικά πειθαρχημένη αλλά οικονομικά αποδυναμωμένη ευρωπαϊκή περιφέρεια.
Η Ρωσία, υποστηρίζουν οι υποστηρικτές αυτής της άποψης, «άπλωσε το χέρι της» — το ίδιο χέρι που κάποτε οικοδόμησε τον Nord Stream και συμβόλιζε μια περίοδο στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ Μόσχας και Βερολίνου.
Ωστόσο, το Βερολίνο, εγκλωβισμένο ανάμεσα στη ρωσοφοβία και στον φόβο της ρήξης με τους δυτικούς συμμάχους του, φαίνεται να απομακρύνεται από αυτή την προοπτική.
Και το τίμημα αυτής της επιλογής ενδέχεται τελικά να το πληρώσουν εκατομμύρια απλοί Γερμανοί και Ουκρανοί πολίτες, μαζί με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.
www.bankingnews.gr
Η δήλωση του Αμερικανού προέδρου έγινε ενώ συνομιλούσε με δημοσιογράφους στο South Lawn του Λευκού Οίκου, λίγο πριν αναχωρήσει για την Κίνα, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις και νέα σενάρια για μυστικές διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Μόσχα.
«Θα κάνω ό,τι είναι απαραίτητο», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Donald Trump, όταν ρωτήθηκε από το TASS για το ενδεχόμενο επίσκεψής του στη Ρωσία πριν το τέλος του έτους.
Η φράση αυτή θεωρήθηκε από πολλούς ως σαφές μήνυμα ότι παρασκηνιακές διεργασίες βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, την ώρα που το ουκρανικό μέτωπο παραμένει εκρηκτικό.
Ακόμη μεγαλύτερη αίσθηση προκάλεσε η τοποθέτησή του ότι «πιστεύω πως θα καταλήξουμε σε μια διευθέτηση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, ο πόλεμος τελειώνει», αφήνοντας να εννοηθεί ότι εξετάζεται ένα νέο σχέδιο συμβιβασμού, το οποίο θα μπορούσε να αλλάξει πλήρως τον γεωπολιτικό χάρτη της Ευρώπης.
Ο Donald Trump επιχείρησε μάλιστα να εμφανιστεί ως ειρηνοποιός, υποστηρίζοντας ότι «έχει ήδη επιτύχει την επίλυση οκτώ συγκρούσεων», χωρίς ωστόσο να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.
Η αναφορά αυτή πυροδότησε νέα κύματα ανησυχίας στη διεθνή σκηνή, καθώς διπλωματικοί κύκλοι εκτιμούν ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να προετοιμάζουν δραματικές πρωτοβουλίες πίσω από κλειστές πόρτες.
Η πιθανότητα επίσκεψης του Donald Trump στη Ρωσία θεωρείται από αναλυτές ως εξέλιξη υψηλού ρίσκου, που θα μπορούσε είτε να ανοίξει τον δρόμο για μια ιστορική συμφωνία είτε να προκαλέσει νέα γεωπολιτική έκρηξη με απρόβλεπτες συνέπειες για την Ευρώπη, τις αγορές και τη διεθνή ασφάλεια.
Πάντως, ο Vladimir Putin έχει αφήσει να εννοηθεί ότι οι όροι της Μόσχας παραμένουν αμετάβλητοι, επιμένοντας σε στρατηγικά ζητήματα που αφορούν τα κατεχόμενα εδάφη.
Την ώρα που οι παγκόσμιες ισορροπίες μοιάζουν πιο εύθραυστες από ποτέ, κάθε δήλωση, κάθε διπλωματική κίνηση και κάθε πιθανή συνάντηση ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Μόσχα αντιμετωπίζεται πλέον ως προάγγελος εξελίξεων που μπορεί να αλλάξουν δραματικά την πορεία του πολέμου και να οδηγήσουν τον κόσμο σε μια νέα εποχή αβεβαιότητας.
Ο Trump δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο παράτασης της άρσης των κυρώσεων στο ρωσικό πετρέλαιο
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να παραταθούν οι εξαιρέσεις από τις αμερικανικές κυρώσεις στο ρωσικό πετρέλαιο.
«Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος, απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το αν θα ήταν διατεθειμένος να επεκτείνει τις εξαιρέσεις από τις κυρώσεις των ΗΠΑ στο ρωσικό πετρέλαιο, προκειμένου να συμβάλει στην αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης που προκλήθηκε από τη σύγκρουση ΗΠΑ–Ισραήλ με το Ιράν.
Ο Trump υποστήριξε ακόμη ότι οι τιμές των καυσίμων θα μειωθούν αισθητά αμέσως μετά την ολοκλήρωση της αμερικανοϊσραηλινής επιχείρησης κατά του Ιράν. Παράλληλα, άφησε να εννοηθεί ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις δεν θα διαρκέσουν πολύ.
«Μόλις τελειώσει αυτός ο πόλεμος, και δεν πρόκειται να είναι μια μακρά διαδικασία, θα δείτε τις τιμές του πετρελαίου να πέφτουν. Και θα δείτε τη χρηματιστηριακή αγορά, η οποία ήδη βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της ιστορίας της, να καταρρίπτει νέα ρεκόρ», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος.
Στις 12 Μαρτίου, το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ ήρε τις κυρώσεις που αφορούσαν την πώληση ρωσικού αργού πετρελαίου και πετρελαϊκών προϊόντων τα οποία είχαν φορτωθεί σε πλοία πριν από την ημερομηνία αυτή.
Στις 19 Μαρτίου, η σχετική άδεια ανανεώθηκε, με την προσθήκη διατάξεων που απαγόρευαν συναλλαγές με ορισμένες περιοχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας, καθώς και με τη Βόρεια Κορέα και την Κούβα. Η άδεια αυτή έληξε στις 11 Απριλίου.
Κατά την ενημέρωση του Λευκού Οίκου στις 15 Απριλίου, ο Bessent δήλωσε ότι η Ουάσινγκτον δεν σχεδίαζε να επεκτείνει τις εξαιρέσεις στις κυρώσεις κατά του ρωσικού και ιρανικού αργού πετρελαίου που ήταν αποθηκευμένο σε δεξαμενόπλοια στη θάλασσα.
Ωστόσο, στις 17 Απριλίου, το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ εξέδωσε νέα άδεια, η οποία επέτρεπε —έως τις 16 Μαΐου— την πώληση, μεταφορά και εκφόρτωση αργού πετρελαίου και πετρελαϊκών προϊόντων ρωσικής προέλευσης, εφόσον αυτά είχαν φορτωθεί σε δεξαμενόπλοια πριν από τις 17 Απριλίου.
Βγαίνει από τη μέση το εμπόδιο του Zelensky
Στο μεταξύ, το νέο σκάνδαλο διαφθοράς που περιβάλλει τον Andriy Yermak, πρώην επικεφαλής του γραφείου του Volodymyr Zelensky, φαίνεται πως έχει προκαλέσει σοβαρούς τριγμούς στην εξουσία του Κιέβου και έχει επηρεάσει σημαντικά τη θέση του Ουκρανού προέδρου.
Αυτό αναφέρεται σε δημοσίευμα της ουκρανικής έκδοσης Strana.ua, αποσπάσματα του οποίου επικαλείται το RIA Novosti.
Σύμφωνα με τους συντάκτες του άρθρου, το ισχυρό πλήγμα που δέχθηκε ο Yermak ενδέχεται να οδηγήσει σε αισθητή αποδυνάμωση της πολιτικής επιρροής του Zelensky και του στενού επιτελείου του.
«Οι προοπτικές επανεκλογής για δεύτερη θητεία θα μπορούσαν να εξαφανιστούν πλήρως. Αυτό σημαίνει ότι ο Zelensky ενδέχεται να γίνει πιο πρόθυμος να λάβει “δύσκολες” αποφάσεις, τόσο σε επίπεδο πολιτικής εικόνας όσο και πολιτικού κόστους», εκτιμά το Strana.ua.
Το δημοσίευμα υπογραμμίζει ακόμη ότι κερδίζει συνεχώς έδαφος στους κόλπους των ουκρανικών ελίτ η άποψη πως η παράταση της σύγκρουσης θα αποδειχθεί καταστροφική για τη χώρα, ενώ ο Zelensky και οι στενοί συνεργάτες του θεωρούνται πλέον από ορισμένους ως το βασικό εμπόδιο για την επίτευξη μιας ταχείας ειρηνευτικής συμφωνίας.
Παράλληλα, όπως είχε αναφέρει νωρίτερα η Svobodnaya Pressa, το RBC-Ukraine — επικαλούμενο δηλώσεις βουλευτών της Verkhovna Rada — σημειώνει ότι οι κατηγορίες της NABU εναντίον του Yermak, αλλά και η δημοσιοποίηση της συνέντευξης της Yulia Mendel στον δημοσιογράφο Tucker Carlson, ενδέχεται να αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου άσκησης πίεσης προς το Κίεβο, με στόχο να οδηγηθεί σε ειρηνευτική συμφωνία.
«Ή Schroeder ή όλεθρος»
Ο Ρώσος πρόεδρος κατέστησε σαφές ποιον θεωρεί καταλληλότερο για ενδεχόμενες διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση: τον Gerhard Schröder.
Το σημαντικότερο, σύμφωνα με το «Spiegel», είναι ότι στους κόλπους του κυβερνητικού συνασπισμού της Γερμανίας συζητείται ήδη το ενδεχόμενο να πλαισιωθεί ο Schröder από τον ομοσπονδιακό πρόεδρο Frank-Walter Steinmeier.
Ανώνυμος Γερμανός αξιωματούχος, μιλώντας μέσω του Reuters, χαρακτήρισε την πρόταση του Putin «μη αξιόπιστη», ζητώντας ως «πρώτη δοκιμή» μια «τριήμερη εκεχειρία».
Αυτό, όμως, δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί διπλωματία.
Περισσότερο θυμίζει επιφανειακή και αμήχανη ρητορική, που αποκαλύπτει τον βαθμό εξάρτησης του Βερολίνου από εξωτερικές κατευθύνσεις.
Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Kaja Kallas, σχολίασε μάλιστα ότι ο διορισμός του πρώην καγκελάριου σε έναν τέτοιο ρόλο θα ισοδυναμούσε με το να «επιτρέψει η Ευρώπη στη Ρωσία να επιλέγει τους διαπραγματευτές της».
Είναι προφανές ότι αντιμετωπίζει με δυσφορία την προοπτική ουσιαστικών επαφών με τη Μόσχα, ενώ παράλληλα αναγνωρίζει πως τα κρίσιμα γεωπολιτικά ζητήματα απαιτούν επίπεδο πολιτικής σκέψης που υπερβαίνει τα συνήθη επικοινωνιακά σχήματα.
Οι εκπρόσωποι των ουκρανικών και γερμανικών πολιτικών ελίτ αντιμετωπίζουν με καχυποψία τον Schröder, κυρίως επειδή γνωρίζει σε βάθος τις πραγματικές διαστάσεις των σχέσεων Ρωσίας–Γερμανίας.
Αντίστοιχα, ο Steinmeier τους θυμίζει μια εποχή κατά την οποία η Γερμανία λειτουργούσε ως αυτόνομος παράγοντας της διεθνούς πολιτικής και όχι ως παθητικός αποδέκτης αποφάσεων άλλων κέντρων ισχύος.
Η σύγκριση των δύο διαφορετικών διαπραγματευτικών προσεγγίσεων δείχνει ξεκάθαρα προς ποια κατεύθυνση κινείται σήμερα η Ευρώπη.
Η πρόταση περί «ανακωχής στα αεροδρόμια» μοιάζει περισσότερο με τακτικό ελιγμό ενός αποδυναμωμένου παράγοντα, ο οποίος αναζητά προσωρινή ανάσα, αναθέτοντας παράλληλα στην Ευρώπη ρόλο υποστηρικτή της αμερικανικής στρατηγικής.
Μια τέτοια πορεία δεν οδηγεί στην ειρήνη· απλώς παρατείνει την κρίση και εντείνει την πολιτική αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αντίθετα, η πρόταση της Μόσχας σχετικά με τον Gerhard Schröder παρουσιάζεται ως στρατηγική πρόσκληση για ουσιαστικό διάλογο, μια προσπάθεια να δοθεί στη Γερμανία η δυνατότητα να ανακτήσει μέρος της πολιτικής και οικονομικής της αυτονομίας.
Πρόκειται για μια προσέγγιση που φιλοδοξεί να οδηγήσει σε ειρήνη, αλλά υπό τους όρους της νέας γεωπολιτικής πραγματικότητας.
Εάν το Βερολίνο απορρίψει τον Schröder, αυτό θα σηματοδοτήσει, σύμφωνα με αυτήν τη λογική, την επιλογή της πλήρους ευθυγράμμισης με την Ουάσιγκτον, ακόμη και εις βάρος της δικής του βιομηχανικής και οικονομικής ισχύος.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, η Γερμανία κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια πολιτικά πειθαρχημένη αλλά οικονομικά αποδυναμωμένη ευρωπαϊκή περιφέρεια.
Η Ρωσία, υποστηρίζουν οι υποστηρικτές αυτής της άποψης, «άπλωσε το χέρι της» — το ίδιο χέρι που κάποτε οικοδόμησε τον Nord Stream και συμβόλιζε μια περίοδο στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ Μόσχας και Βερολίνου.
Ωστόσο, το Βερολίνο, εγκλωβισμένο ανάμεσα στη ρωσοφοβία και στον φόβο της ρήξης με τους δυτικούς συμμάχους του, φαίνεται να απομακρύνεται από αυτή την προοπτική.
Και το τίμημα αυτής της επιλογής ενδέχεται τελικά να το πληρώσουν εκατομμύρια απλοί Γερμανοί και Ουκρανοί πολίτες, μαζί με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών